Ćwiczenia z tą ideą są bardzo podobne do poprzednich. Stosując tę ideę, i tym razem, należy nazwać bardzo konkretnie zarówno formę niepokoju (gniew, lęk, troska, depresja i tak dalej), jak i postrzegane źródło. Na przykład:
Gniewam się na ........................., ponieważ widzę coś, czego nie ma.
Martwię się o ..........................., ponieważ widzę coś, czego nie ma.
Dzisiejsza idea nadaje się do zastosowania do czegokolwiek, co zdaje się niepokoić cię, i można w tym celu posługiwać się nią z pożytkiem przez cały dzień. Jednakże trzy lub cztery wymagane okresy praktyki należy poprzedzić, jak poprzednio, mniej więcej minutą badania umysłu i zastosowania tej idei do każdej niepokojącej myśli odkrytej w tym badaniu.
A gdy opierasz się stosowaniu tej idei do jakichś niepokojących myśli w stopniu większym niż do innych, to przypomnij sobie o dwóch ostrzeżeniach danych w poprzedniej lekcji:
Nie ma drobnych niepokojów.
Wszystkie niepokoje w równym stopniu zakłócają spokój mojego umysłu.
Oraz:
Nie mogę zatrzymać tej formy niepokoju i pozwolić odejść innym.
Tak więc podczas tych ćwiczeń będę je wszystkie uważał za takie same.