|
|
Powtórzmy dzisiaj następujące idee:
31) Nie jestem ofiarą świata, który widzę.
Jakże mogę być ofiarą świata, który można całkowicie obrócić wniwecz, jeśli tak postanowię? Opadły moje kajdany. Mogę je po prostu zerwać, kiedy tylko zechcę. Brama więzienia jest otwarta. Mogę je opuścić, po prostu z niego wychodząc. Nic nie trzyma mnie w tym świecie. Jedynie moje życzenie, aby w nim pozostać, sprawia, że jestem jego więźniem. Chcę porzucić moje obłąkane pragnienia i wreszcie wyjść na światło słońca.
32) Wymyśliłem świat, który widzę.
To ja zbudowałem więzienie, w którym widzę siebie. Muszę tylko to sobie uświadomić i będę wolny. Oszukałem siebie, wierząc, że można uwięzić Syna Bożego. Srodze pomyliłem się w tej wierze, której już nie chcę. Syn Boga musi być na zawsze wolny. Jest taki, jakim Bóg go stworzył, a nie taki, jakim ja chciałbym go uczynić. Jest on tam, gdzie Bóg chce, aby był, a nie tam, gdzie ja chciałem go więzić.
33) Jest inny sposób patrzenia na świat.
Skoro celem świata nie jest to, co mu przypisałem, przeto musi być inny sposób jego widzenia. Widzę wszystko opacznie, a moje myśli są przeciwieństwem prawdy. Widzę świat jako więzienie dla Syna Bożego. Świat więc musi być miejscem, w którym można go uwolnić. Chciałbym ujrzeć świat taki, jaki jest, i uznać go za miejsce, w którym Syn Boga znajduje swą wolność.
34) Mógłbym zamiast tego widzieć pokój.
Gdy uznam świat za miejsce wolności, uświadomię sobie, że odzwierciedla on prawa Boże, a nie zasady, które sam dlań wymyśliłem, aby ich przestrzegał. Zrozumiem, że panuje w nim pokój, a nie wojna. I zobaczę, że pokój mieszka również w sercach tych wszystkich, którzy dzielą to miejsce ze mną.
35) Mój umysł jest częścią Umysłu Boga. Jestem bardzo święty.
Podzielając z moimi braćmi pokój świata, zaczynam rozumieć, że pokój ten wyłania się z głębi mnie. Świat, na który spoglądam, przyjął światło mojego wybaczenia i wybaczeniem tym promienieje na mnie. W tym świetle zaczynam widzieć to, co skrywały moje złudzenia o sobie samym. Zaczynam rozumieć świętość wszystkich żywych istot, łącznie ze mną, oraz moją z nimi jedność.
  |