![]() |
Demonstrujemy sposób, w jaki uciekasz
|
Każdego dnia otrzymuję tysiące skarbów w każdej przemijającej chwili. Przez cały dzień jestem błogosławiony darami, których wartość daleko przekracza wartość wszystkiego, co mogę sobie wyobrazić. Jeden brat uśmiecha się do drugiego, a moje serce ogarnia radość. Ktoś wypowiada słowo wdzięczności lub miłosierdzia, a mój umysł przyjmuje ten dar i uznaje go za swój własny. I każdy, kto znajduje drogę do Boga, staje się moim zbawicielem, wskazując mi drogę i dzieląc się ze mną swoją pewnością, że to, czego się nauczył, jest bez wątpienia także i moje.
Doprawdy zadziwiające!
Człowiek ma kłopoty ze znalezieniem Boga, po prostu dlatego, że On jest wszędzie. Ty zaś szukasz go „gdzieś”, ponieważ myślisz, że sam znajdujesz się „gdzieś”. Boga nie możesz znaleźć „gdzieś”. On jest wszędzie, i ty również. Jest On Umysłem, którym myślisz.
Ponieważ jednak wierzysz, że sam jesteś „gdzieś”, to musisz też wierzyć, że Bóg jest gdzie indziej, bo inaczej Bóg byłby w twoim „tutaj”. A skoro Bóg (Stwórca wszechświata) musi być z definicji wszędzie, to twoje „tutaj” musi być włączone w Jego „gdzieś”, czy też „gdziekolwiek”.
W naszych transmisjach wyrażamy w całej
pełni pojedynczy cel wszechświata.